Konsultacje psychologiczne Gliwice

Tytułem wstępu do pozostałych treści o konsultacjach w moim gabinecie… W odpowiedzi na powyższe pytanie skupię się na języku, jakiego używa się do opisu siebie w kontekście pojawienia się – szczególnie po raz pierwszy – u specjalisty takiego, jak ja. Pod tym pytaniem często kryje się wersja bardziej wprost: “Czy do psychologa chodzą same świry i nienormalni ludzie?”

Jeśli w przekonaniach ludzi, którzy Cię otaczają można odnaleźć takie czy podobne treści, pewnie trudno jest nawet pomyśleć o takim rozwiązaniu (konsultacji z psychologiem) w sytuacji, gdy … z wielu powodów jest Ci bardzo ciężko (nie mając – dodam – zdiagnozowanych żadnych poważnych zaburzeń; bo nie trzeba takowych zdiagnozować, by borykać się z różnymi trudnościami). Ogromna większość moich Klientów to osoby, które nigdy nie konsultowały się psychiatrycznie, ponieważ nie było takiej potrzeby, w związku z tym nie zażywają leków mających poprawić im nastrój, nie mają zdiagnozowanych żadnych poważnych, czy nawet mniej poważnych zaburzeń. Po co zatem się ze mną spotykają co tydzień,  dwa?  Borykają  się  z  różnymi  trudnościami  wynikającymi  z  relacji  z bliskimi osobami, także z relacji z samym sobą. Tak wiele mówi się o obrazie samego siebie, czy
o samoocenie. Zagadnienia te w moim przekonaniu nigdy nie będą przereklamowane. Z nich wyrastają m.in.: 

Nad tymi kłopotami w relacji z samym sobą można zacząć “pracować” zawczasu, by uniknąć negatywnego rozwoju sytuacji. To wymaga jednak otwarcia się na siebie i specjalistów. W moim przekonaniu osoba, która w niekomfortowej dla siebie sytuacji szuka pomocy, umawia się na wizytę, zjawia się na niej… stawia pierwszy krok do pozytywnej, oczekiwanej zmiany. To zdecydowanie powód do dumy (choć trudno to przyjąć Klientowi na pierwszej konsultacji, szczególnie gdy połowie spotkania towarzyszą: łzy, milczenie, chaos myśli, zażenowanie… TO NIE MOŻE BYĆ SUKCES.
A jednak!)

Jeśli za pierwszym krokiem pojawią się kolejne, wtedy taka osoba:

…mimo współwystępujących stanów emocjonalnych tj. smutek, złość, wstyd czy lęk.

Na pierwszą konsultację bardzo często przychodzą do mnie osoby, które nie chcą już dalej żyć w takim czy innym układzie, które potrzebują zmian, świeżości, innego punktu widzenia. To osoby, którym daleko do “ześwirowanych”, czy “nienormalnych”. Daleko do będących „nie takimi jak powinni być”. Do zagubionych, zmęczonych, sfrustrowanych – już prędzej.